فقط حواسم به اون دوتا بود و از خودم میپرسیدم پس کی سهم من رو میشه
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم مهر ۱۴۰۲ ساعت 5:24 PM توسط کاف
|
فکر میکنیم همه چیز اینگونه تمام میشود:خواهیم مرد با کفنی سفید ک دورتا دور بدنمان را پوشانده و پنبه ی نرمی ک سوراخ سمبه ها را پر کرده.نه!اینگونه نیست.هیچگاه اینگونه نخواهد بود.تنها یکروز صبح برمیخیزیم و میبینیم که باد ما را با خودش برده است و این تازه آغاز زندگی است...